René Magritte
Elmaları, pipoları, bulutları ve melon şapkalı adamları bir tabelacı kadar sakin bir şekilde resmeden, sonra da onları asla bulunamayacakları yerlere koyan Belçikalı sürrealist René Magritte hakkında daha fazla bilgi edinin—ve PictorX'te bir fotoğrafı onun imkânsız tablolarından birine yerleştirin.
René Magritte kimdi?
René Magritte (1898–1967) Belçikalı bir ressam ve büyük sürrealistlerden biriydi. Dalí'nin aksine eriyen rüyalar resmetmedi: sıradan şeyleri—bir elmayı, bir pipoyu, bir melon şapkayı, bir bulutu, bir pencereyi—net, düz, neredeyse kişiliksiz bir üslupla resmetti ve sonra onları hiçbir anlam taşımayan biçimlerde bir araya getirdi. Bir kaya denizin üzerinde süzülür, gündüz gökyüzünün altındaki bir sokağa gece çöker, gökten adamlar yağar. Tabloları şeyler, adları ve imgeleri arasındaki boşluk üzerine sessiz, nükteli bulmacalardır ve yirminci yüzyılın en tanınan imgelerinden bazıları hâline gelmiştir.
Sambre kıyısında bir çocukluk
Magritte 21 Kasım 1898'de Belçika'nın Fransızca konuşulan güneyindeki Lessines'de doğdu ve Châtelet ile Charleroi'da büyüdü. 1912'de, o on üç yaşındayken annesi Sambre nehrinde kendini boğdu; çok sonra anlatılan bir hikâyeye göre bulunduğunda gecelik yüzüne sarılmıştı. Pek çok kişi bunu Aşıklar tablosundaki örtülü yüzlerle ilişkilendirdi, ancak Magritte bu tür açıklamaları reddetti. Çocukluğunun başka anlarını daha severek hatırlardı—özellikle kırık taş sütunlar arasında çalışan bir ressamı izlediği ve resimde büyülü bir şey olduğunu hissettiği eski bir mezarlığı.
Duvar kâğıtları, afişler ve Aşk Şarkısı
Magritte 1916'da Brüksel Güzel Sanatlar Akademisi'nde okumaya başladı ve 1922'de gençliğinde tanıdığı, ömrü boyunca eşi ve modeli olarak kalan Georgette Berger ile evlendi. Geçimini sağlamak için bir fabrikada duvar kâğıdı tasarladı, afişler ve reklamlar çizdi; bu zanaat ona net ve sade resim yapmayı öğretti. 1920'lerin başında bir arkadaşı ona Giorgio de Chirico'nun Aşk Şarkısı'nın (1914) bir reprodüksiyonunu gösterdi; tabloda alçı bir baş ve lastik bir eldiven, yeşil bir topun yanında bir duvarda asılıdır. Magritte bunun gözlerini yaşarttığını ve ona, şiirin sıradan şeylerin tuhaf karşılaşmalarında yattığı yeni bir resim türünü gösterdiğini söyledi.
Paris ve sürrealistler
Magritte ilk sürrealist tablosu Kayıp Jokey'i 1926'da yaptı ve ertesi yıl Brüksel'de ilk sergisini açtı; eleştirmenler düşmancaydı. 1927'de o ve Georgette Paris'in hemen dışındaki Le Perreux-sur-Marne'a taşındı; burada André Breton, Paul Éluard ve diğer sürrealistlerle tanıştı ve en cüretkâr tablolarından bazılarını yaptı; aralarında bir erkekle bir kadının başlarını örten beyaz bezlerin içinden öpüştüğü Aşıklar (1928) da vardı. Ama Magritte Paris grubuna hiçbir zaman tam uyum sağlamadı, Breton ile bozuştu ve 1930'da Brüksel'e döndü; hayatının geri kalanını orada geçirdi—takım elbiseli ve melon şapkalı, yemek odasında resim yapan alçakgönüllü bir adam olarak.
Ceci n'est pas une pipe
Bugün Los Angeles County Museum of Art'ta bulunan İmgelerin İhaneti (1929), bir mağaza kataloğundaki çizim kadar sade boyanmış bir pipoyu, el yazısıyla yazılmış “Ceci n'est pas une pipe”—“Bu bir pipo değildir”—sözcüklerinin üzerinde gösterir. Cümle, doğru olduğu görülene kadar saçma gelir: Bu yalnızca tütünle doldurulamayan ya da içilemeyen bir pipo resmidir. Aynı yıl Magritte, şeyler, adları ve imgeleri arasındaki kaygan ilişki üzerine kısa, resimli bir metin olan Sözcükler ve İmgeler'i yayımladı; Rüyaların Anahtarı'nda (1930) ise bir yumurta, bir ayakkabı ve bir şapka resimlerinin altına yanlış sözcükler yazdı. Fransız filozof Michel Foucault daha sonra tablo hakkında Bu Bir Pipo Değildir (1973) adlı koca bir kitap yazdı.
Melon şapkalar, elmalar ve bulutlar
Yıllar içinde önden ya da arkadan görülen melon şapkalı adam, Magritte'in en tanınmış figürü oldu—tıpkı Magritte'in kendisi gibi sıradan, isimsiz bir şehirli. Bir otoportre olan İnsanoğlu'nda (1964) yüzünün önünde yeşil bir elma süzülür. Magritte, “Gördüğümüz her şey başka bir şeyi gizler,” diye açıklardı; “her zaman gördüğümüzün gizlediğini görmek isteriz.” Elmalar, bulutlar, pipolar, kuşlar, perdeler, pencereler ve şövaleler aynı sakin özenle boyanarak tablolarına tekrar tekrar döner; çoğu zaman bir fikri her biri biraz farklı birkaç versiyonda yinelerdi.
Golkonda ve Işıkların İmparatorluğu
Golkonda'da (1953) koyu paltolu ve melon şapkalı onlarca adam, sade evlerin önünde, bir fotoğraftaki yağmur damlaları kadar hareketsiz—ya da yükseliyorlarmış gibi—havada asılı durur. Magritte'in 1949 ile 1964 arasında bir düzineden fazla versiyonunu yaptığı Işıkların İmparatorluğu, beyaz bulutlu parlak mavi bir gündüz göğünün altında, bir sokak lambası ve ışıklı pencerelerle gece vakti sessiz bir sokağı gösterir. İçinde fantastik hiçbir şey yoktur, ama yine de imkânsızdır: gece ve gündüz yan yana. 2024'te bir versiyonu New York'ta açık artırmada 120 milyon doları aşan bir fiyata satıldı; bu, bir sürrealist tablo için rekordur.
Göz önündeki gizemler
Magritte saklamayı ve açığa çıkarmayı severdi. Aşıklar'da (1928) iki baş beyaz bezlerin içinden öpüşür; Çoğaltılması Yasak'ta (1937) bir adam aynaya bakar ve kendi ensesini görür; İnsanlık Durumu'nda (1933) bir pencerenin önündeki şövaledeki bir tablo dışarıdaki manzarayı öyle kusursuz sürdürür ki resmin nerede bitip manzaranın nerede başladığını anlayamayız. Büyük Aile (1963) büyük bir kuşun silüetini karanlık, fırtınalı bir denizin üzerinde mavi bir gökyüzü ve beyaz bulutlarla doldurur; Pireneler Şatosu (1959) ise dalgaların üzerinde süzülen dev bir kayanın tepesine bir şato yerleştirir.
Güneş ışığı, savaş ve “inek” dönemi
İkinci Dünya Savaşı'nda Belçika'nın Alman işgali sırasında Magritte, dönemin karanlığına şaşırtıcı bir üslup değişikliğiyle karşılık verdi: birkaç yıl boyunca Renoir'dan ve izlenimcilerden ödünç aldığı parlak, kırık renklerle resim yaptı; bu döneme “tam güneş ışığında sürrealizm” adını verdi. 1948'de Paris'teki ilk kişisel sergisi için daha da ileri gitti ve birkaç hafta içinde kaba, cırtlak ve bilerek bayağı bir dizi tablo yaptı—période vache'ı, yani “inek” dönemi—bu tablolar hayranlarını şoke etti. Ardından sakin, net üslubuna geri döndü ve ünü, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'nde, istikrarlı biçimde arttı.
Rue Esseghem ve Magritte Müzesi
Magritte ve Georgette 1930'dan 1954'e kadar Brüksel'in bir semti olan Jette'de, rue Esseghem 135 numaradaki mütevazı bir evde yaşadılar; Magritte eserlerinin yaklaşık yarısını burada yaptı; ev bugün René Magritte Museum'dur. Magritte 15 Ağustos 1967'de Brüksel'de öldü. 2009'da Belçika Kraliyet Güzel Sanatlar Müzeleri, Brüksel'deki Place Royale'de, onun tablolarının, çizimlerinin, fotoğraflarının ve filmlerinin dünyadaki en büyük koleksiyonuna sahip Magritte Müzesi'ni açtı. Eseri pop art'ı ve kavramsal sanatı, film yapımcılarını ve reklamcıları etkiledi: Paul McCartney onun yeşil elmalı tablolarından birini satın aldı ve bu tablo Beatles'ın şirketi Apple'ın logosuna ilham verdi.
PictorX'te dijital bir saygı duruşu
PictorX René Magritte; İnsanoğlu, Golkonda, Işıkların İmparatorluğu, Dekalkomani, Aşıklar, İmgelerin İhaneti, Büyük Aile ve Pireneler Şatosu'ndan esinlenen bir filtredir. Magritte'in herhangi bir tablosunun reprodüksiyonu, eserinin yapay zekâ kopyası değildir ve Magritte Vakfı ya da mirasçılarıyla hiçbir bağı yoktur: her sahne sizin fotoğrafınızdan oluşturulur ve altyazısı “Ceci n'est pas une photo” der—çünkü artık bir fotoğraf değildir. Magritte'in kendi tabloları en iyi Brüksel'deki Magritte Müzesi'nde ve René Magritte Museum'da, Los Angeles County Museum of Art'ta, Houston'daki Menil Collection'da, New York'taki Museum of Modern Art'ta ve Venedik'teki Peggy Guggenheim Collection'da görülür.
PictorX'te kendi Magritte'inizi yapın
René Magritte efektini açın, bir fotoğraf yükleyin—net bir öznesi olan portre en iyi sonucu verir—ve bir stil seçin: İnsanoğlu, Golkonda, Işıkların İmparatorluğu, Dekalkomani, Aşıklar, İmgelerin İhaneti, Büyük Aile veya Pireneler Şatosu. Bir palet seçin—Rüya, Fotoğraf, Alacakaranlık, Gece veya Çöl—ardından sahneyi daha tuhaf yapmak için Bozulma'yı, fotoğrafı sakin, düzgün boyaya yumuşatmak için Rüya hâli'ni, bulut, şapka, adam ve kıvrım eklemek için Ayrıntı'yı ve gölgeleri derinleştirmek için Gölgeler'i kullanın. Yüzen nesneler'i açın veya kapatın, öznenin net biçimde öne çıkması için arka planı kaldırın, ardından dışa aktarın ya da PictorX'te düzenlemeye devam edin.
Sık sorulan sorular
“Ceci n'est pas une pipe” ne anlama gelir?
“Bu bir pipo değildir.” Sözcükler Magritte'in İmgelerin İhaneti (1929) tablosunda boyanmış bir piponun altında yer alır. Ve doğrudurlar: Tablo yalnızca bir pipo imgesidir, içilebilecek bir pipo değil. Resim bizi şeyler, adları ve imgeleri arasındaki fark üzerine düşünmeye davet eder.
İnsanoğlu'nda yüzü neden yeşil bir elma gizliyor?
Magritte, gördüğümüz her şeyin başka bir şeyi gizlediğini ve her zaman gördüğümüzün gizlediğini görmek istediğimizi söylerdi. Elma, görmeyi en çok istediğimiz yüzü gizler; bu yüzden tablo hem bir otoportre hem de bir bulmacadır.
Magritte'in en ünlü tabloları hangileridir?
Aşıklar (1928), İmgelerin İhaneti (1929), İnsanlık Durumu (1933), Golkonda (1953), Işıkların İmparatorluğu (1949'dan itibaren), Pireneler Şatosu (1959), Büyük Aile (1963) ve İnsanoğlu (1964).
Magritte'in eserlerini nerede görebilirim?
En büyük koleksiyon Brüksel'deki Magritte Müzesi'ndedir; Jette'deki eski evi ise René Magritte Museum'dur. Diğer önemli eserler Los Angeles County Museum of Art'ta, Houston'daki Menil Collection'da, New York'taki Museum of Modern Art'ta ve Venedik'teki Peggy Guggenheim Collection'dadır.
PictorX filtresi gerçek bir Magritte tablosu mu?
Hayır. Sizin fotoğrafınızdan yapılan dijital bir saygı duruşudur, tablolarından herhangi birinin kopyası değildir ve Magritte Vakfı ile bir bağı yoktur. Magritte'in kendi eserleri müzelerde ve koleksiyonlarda birer sanat eseri olarak kalır.
İlgili araçlar
René Magritte fotoğraf filtresi
Bir fotoğrafı tarayıcınızda René Magritte tarzında bir tabloya taşıyın: İnsanoğlu’ndaki gibi yüzün önünde bir elma, Golconda’da yağmur gibi yağan adamlar, Işıkların İmparatorluğu, Dekalkomani, Aşıklar, “Ceci n'est pas une photo”, Büyük Aile ya da Pireneler Şatosu.
Sanatçı Etkileri
Petrol boyaması, su renkli, kalem, komik ink, pastels, kağıt kesme-out ve diğer stüdyo sanatı görünüyor.
Salvador Dalí
Salvador Dalí için kısa bir rehber: Figueres ve Cadaqués'teki çocukluğu, Lorca ve Buñuel, Gala ve sürrealistler, Belleğin Azmi, çift imgeler, koltuk değnekleri, çekmeceler ve bir ıstakoz telefon, Hollywood ve Disney, Leda Atomica, Tiyatro-Müzesi ve PictorX'te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Yves Tanguy
Yves Tanguy için kısa bir rehber: Paris ve Bretanya'daki çocukluğu, ticaret filosu, bir otobüsten gördüğü De Chirico tablosu, rue du Château'nun sürrealistleri, Anne, babam yaralandı!, ufuksuz ovalar, Kay Sage ve Amerika, Belirsiz Bölünebilirlik, Yayların Çoğalması ve PictorX'te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Sürrealizm
Sürrealizme kısa bir rehber: André Breton’un 1924 manifestosu, De Chirico’nun metafizik meydanları, Dalí’nin yumuşak saatleri, Magritte’in elmaları ve pipoları, Ernst, Miró ve Zarif Ceset, hareketin kadınları ve fotoğrafçıları, mirası ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Pop Art
Pop Art'ın reklam, çizgi romanlar ve tüketici ürünlerinin sanata nasıl döndüğünü öğrenin – Vey Warhol, Roy Lichtenstein, ipek ekran ve kitlesel kültürün yükselişini.
Roy Lichtenstein
Roy Lichtenstein’a kısa bir rehber: Look Mickey’den romantik ve savaş çizgi romanlarına, Drowning Girl ve Whaam!, Ben-Day noktaları ve makine işi görünen tekniği, kaynakları üzerine tartışma, Brushstrokes ve Mirrors, ayrıca PictorX’te deneyebileceğiniz bir çizgi roman karesi uygulaması.
Pablo Picasso
Pablo Picasso’ya kısa bir rehber: Málaga’lı dâhi çocuk, Mavi ve Pembe Dönem, Avignonlu Kızlar ve Braque ile kübizm, Guernica ve Ağlayan Kadın, bitmeyen yeniden doğuşları ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
İzlenimcilik
İzlenimcilik için kısa bir rehber: Paris’teki 1874 sergisi, Monet’nin İzlenim, Gün Doğumu tablosu, açık havada resim, Giverny’nin nilüferleri, Renoir’ın benekli ışığı, Degas’nın dansçıları, Berthe Morisot ve kadın izlenimciler, kırık renk ve renkli gölgeler ile PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Bunu denemeye hazır mısın?
Pencere PictorX tarayıcınızda - yükleme yok, başlamak için gerekli kredi kartı yok.
René Magritte'i deneyin