Sürrealizm
Rüyaları, rastlantıyı ve bilinçdışını resmetmeye girişen hareket olan sürrealizm hakkında daha fazlasını okuyun—Salvador Dalí’nin eriyen saatlerinden René Magritte’in süzülen elmalarına—ve PictorX’te bir fotoğrafı kendi rüyanıza taşıyın.
Sürrealizm neydi?
Sürrealizm, 1920’lerde Paris’te doğan bir sanat ve edebiyat hareketiydi. Üyeleri hayal gücünü mantıktan ve alışkanlıktan kurtarmak ve rüya ile uyanıklığın buluştuğu, daha yüksek bir gerçeklik dedikleri şeye ulaşmak istiyordu. Bazıları imkânsız sahneleri eski bir ustanın kesinliğiyle resmetti, öyle ki en tuhaf şeyler gerçek göründü; diğerleri eli rastlantının ve bilinçdışının yönlendirmesine bıraktı. En tanınmış ressamları arasında Salvador Dalí, René Magritte, Max Ernst ve Joan Miró vardır.
André Breton ve 1924 manifestosu
Sürrealizm, Birinci Dünya Savaşı sırasında doğan sanat karşıtı Dada hareketinden çıktı. Ekim 1924’te şair André Breton Sürrealizm Manifestosu’nu yayımladı ve onu “saf psişik otomatizm” olarak tanımladı: aklın denetimi olmadan ifade edilen düşünce. Sigmund Freud’dan esinlenen grup rüyalarını yazdı, otomatik yazı denedi ve Paris’te bir Sürrealist Araştırmalar Bürosu açtı. Şair Lautréamont’un bir dizesini çok severlerdi: “bir dikiş makinesiyle bir şemsiyenin bir teşrih masasında tesadüfen karşılaşması kadar güzel.”
De Chirico ve metafizik resim
Sürrealizm henüz yokken İtalyan ressam Giorgio de Chirico onun havasını çoktan resmetmişti. Yaklaşık 1910–1919 arasındaki “metafizik” resimlerinde—Bir Sokağın Gizemi ve Melankolisi (1914) ve Aşk Şarkısı (1914) gibi—boş İtalyan meydanları, kemerli revaklar ve heykeller yeşil gökyüzü altında uzanır; uzun gölgeler onları keser, uzakta bir tren ya da yüksek bir baca görünür. Hiçbir şey olmaz, yine de her şey tekinsizdir. Breton, Max Ernst, Yves Tanguy ve Magritte bu eserlere hayrandı.
Dalí ve yumuşak saatler
Katalan ressam Salvador Dalí 1929’da sürrealistlere katıldı ve aralarında en ünlüsü oldu. Belleğin Azmi (1931, Museum of Modern Art, New York), Port Lligat’taki evinin yakınındaki kıyının çıplak ışığında, bir dalın, bir rafın ve tuhaf, uyuyan bir yaratığın üzerinden eriyen cep saatlerini gösterir. Dalí yöntemine “paranoyak-eleştirel” diyordu: sanrı imgelerini fotoğrafik bir kesinlikle resmetmek. Film yönetmeni Luis Buñuel ile birlikte Endülüs Köpeği (1929) filmini de yaptı.
Magritte: elmalar, pipolar ve melon şapkalar
Belçikalı René Magritte sıradan şeyleri—elmaları, pipoları, bulutları, melon şapkalı adamları—sakin ve düz bir biçimde resmetti, sonra onları ait olmadıkları yerlere koydu. İmgelerin İhaneti (1929), “Ceci n’est pas une pipe”, yani “Bu bir pipo değildir” sözcüklerinin üzerinde bir pipo gösterir: bu yalnızca bir pipo resmidir. Golconda’da (1953) melon şapkalı adamlar gökyüzünde yağmur gibi asılı durur, İnsanoğlu’nda (1964) ise yeşil bir elma bir adamın yüzünün önünde süzülerek en çok görmek istediğimiz şeyi gizler.
Ernst, Miró ve Zarif Ceset
Diğer sürrealistler işi rastlantıya bıraktı. Max Ernst frotajları için ahşap damarlarının ve yaprakların üzerine kurşun kalem sürdü, tuvaldeki boyayı kazıdı ve tuhaf dokular için boyayı kâğıtlar arasında bastırdı. Joan Miró biçimler belirene kadar özgürce çizip boyadı ve Harlekenin Karnavalı (1924–25) gibi resimleri süzülen, oyunbaz yaratıklarla doldurdu. Grup Zarif Ceset oyununu da oynardı: her oyuncu katlanmış bir kâğıda geri kalanını görmeden bir sözcük ya da bir figürün bir parçasını eklerdi. Ad, oyunun ürettiği ilk cümleden gelir: “Zarif ceset yeni şarabı içecek.”
Kadınlar, fotoğrafçılar ve kalıcı bir miras
Sürrealizm hiçbir zaman yalnızca resim, yalnızca erkeklerin işi olmadı. Meret Oppenheim bir fincanı, tabağı ve kaşığı kürkle kapladı (Nesne, 1936); Leonora Carrington ve Remedios Varo Meksika’da büyülü dünyalar resmetti; Dorothea Tanning, Leonor Fini ve Kay Sage kendi düşsel resimlerini yaptı; Man Ray, Lee Miller, Dora Maar ve Claude Cahun ise sürrealizmi fotoğrafa taşıdı. Londra (1936) ve Paris’teki (1938) büyük sergilerden sonra birçok sürrealist savaştan New York’a kaçtı; orada otomatizm Jackson Pollock’a ve Soyut Dışavurumculara ilham verdi. Breton 1966’da öldü, ama sürrealist fikirler sinemada, reklamda, modada ve müzik videolarında yaşamaya devam ediyor.
PictorX’te dijital bir saygı duruşu
PictorX Sürrealizm; De Chirico, Max Ernst, Yves Tanguy, Leonora Carrington, Remedios Varo, Man Ray ve zarif ceset oyunundan esinlenen bir filtredir; Dalí ve Magritte'in kendi efektleri vardır: Salvador Dalí ve René Magritte. Hiçbiri bir müze tablosunun reprodüksiyonu, sürrealist bir eserin yapay zekâ kopyası ya da bir özgünlük iddiası değildir: her sahne sizin fotoğrafınızdan oluşturulur. Bu sayfada bu filtrelerle yapılan görseller PictorX saygı duruşlarıdır; sürrealistlerin kendi eserleri en iyi New York'taki Museum of Modern Art, Paris'teki Centre Pompidou, Brüksel'deki Magritte Müzesi, Figueres'teki Dalí Tiyatro-Müzesi, Londra'daki Tate Modern ve Mexico City'deki Museo de Arte Moderno gibi müzelerde görülür.
PictorX’te bir fotoğrafı rüyaya taşıyın
Sürrealizm efektini açın, bir fotoğraf yükleyin—net bir öznesi olan portre en iyi sonucu verir—ve bir stil seçin: Metafizik, Yağmurdan Sonra Avrupa, Zarif Ceset, Belirsiz Bölünebilirlik, Dev Kadın, Dünyanın Örtüsünü İşlerken ya da Solarizasyon. Bir palet seçin, ardından sahneyi daha tuhaf yapmak için Bozulma'yı, fotoğrafı sırlı boyaya yumuşatmak için Rüya hâli'ni, kemerler, kabuklar, şeritler, biçimler, kazlar ya da iplikler eklemek için Ayrıntı'yı ve gölgeleri uzatmak için Gölgeler'i kullanın. Yüzen nesneler'i açın veya kapatın, öznenin net biçimde öne çıkması için arka planı kaldırın, ardından dışa aktarın ya da PictorX'te düzenlemeye devam edin. Yumuşak saatler, uzun bacaklı filler ve koltuk değnekleri için Salvador Dalí efektini; yeşil elmalar, melon şapkalar ve mavi gökyüzü için René Magritte efektini açın.
Sık sorulan sorular
Sürrealizm nedir?
1924’te Paris’te André Breton ve arkadaşları tarafından kurulan bir sanat ve edebiyat hareketi. Rüyaları, rastlantıyı ve bilinçdışını araştırdı; çoğu zaman imkânsız sahneleri çok gerçekçi bir biçimde resmetti.
En ünlü sürrealist sanatçılar kimlerdir?
En tanınmışları arasında Salvador Dalí, René Magritte, Max Ernst, Joan Miró, Yves Tanguy, Man Ray, Leonora Carrington, Meret Oppenheim ve Dorothea Tanning vardır; Giorgio de Chirico’nun daha önceki metafizik resimleri büyük bir etki yarattı.
En ünlü sürrealist resim hangisidir?
Eriyen saatleriyle Salvador Dalí’nin Belleğin Azmi (1931) muhtemelen en tanınmışıdır. René Magritte’in İnsanoğlu (1964) ve İmgelerin İhaneti (1929) yakından izler.
Zarif Ceset nedir?
Birkaç kişinin, diğerlerinin ne yaptığını görmeden katlanmış bir kâğıda sözcükler veya bir çizimin parçalarını eklediği sürrealist bir oyun. Sonuç hiçbir zaman tam olarak uymaz—asıl amaç da budur.
PictorX filtresi gerçek bir sürrealist resim mi?
Hayır. Kendi fotoğrafınızdan oluşturulan dijital bir saygı duruşudur, hiçbir sürrealist eserin kopyası değildir. Orijinal resimler eşsiz müze parçaları olarak kalır.
İlgili araçlar
Sürrealizm fotoğraf filtresi
Bir fotoğrafı sürrealist bir rüyaya dönüştürün: De Chirico'nun boş meydanı, Ernst'in dekalkomanisi, bir zarif ceset, Tanguy'nin sonsuz ovası, Varo'nun kulesi ya da bir Man Ray solarizasyonu. Dalí ve Magritte'in kendi efektleri var.
Sanatçı Etkileri
Petrol boyaması, su renkli, kalem, komik ink, pastels, kağıt kesme-out ve diğer stüdyo sanatı görünüyor.
Pablo Picasso
Pablo Picasso’ya kısa bir rehber: Málaga’lı dâhi çocuk, Mavi ve Pembe Dönem, Avignonlu Kızlar ve Braque ile kübizm, Guernica ve Ağlayan Kadın, bitmeyen yeniden doğuşları ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Kübizm
Kübizm için kısa rehber: Picasso ve Braque, Analitik ve Sentetik Kübizm, parçalanmış düzlemler, çoklu bakış açıları ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Fovizm
Fovizme kısa bir rehber: 1905 Sonbahar Salonu ve “vahşi hayvanlar”, Van Gogh, Gauguin ve Signac’taki kökleri, Collioure’da Matisse ve Derain, Londra’da Derain, Chatou’da Vlaminck, akımın sonu ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
M.C. Escher
M.C. Escher’in düzenli düzlem bölmeleri: Alhambra mozaikleri, öteleme, döndürme ve yansıma, metamorfoz, hiperbolik sonsuzluk ve şekil–zemin ikiliği—artı PictorX M.C. Escher.
Pop Art
Pop Art'ın reklam, çizgi romanlar ve tüketici ürünlerinin sanata nasıl döndüğünü öğrenin – Vey Warhol, Roy Lichtenstein, ipek ekran ve kitlesel kültürün yükselişini.
Karma Medya
Karma medya için kısa bir rehber: kolaj ve assemblage, yarı ton/halftone ve dotscreen gibi baskı dokuları ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir kolaj saygı duruşu.
Art Nouveau
Art Nouveau’ya kısa bir rehber: adın kökeni, Mucha’nın afişleri, kırbaç çizgisi ve Horta, Guimard ile Gaudí’nin yapıları, Klimt ve Viyana Secession’u, Tiffany camı ve Lalique mücevherleri, Beardsley’nin mürekkep çizimleri, üslubun sonu ve geri dönüşü, ve PictorX’te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Salvador Dalí fotoğraf filtresi
Bir fotoğrafı tarayıcınızda Salvador Dalí tarzında bir tabloya taşıyın: Belleğin Azmi’ndeki gibi eritin, uzun bacaklı fillerin arasına koyun, kürelerden yeniden kurun, kuğulu bir gölde yansıtın, içinde çekmeceler açın, koltuk değnekleriyle destekleyin ya da Leda Atomica gibi süzülmesine izin verin.
René Magritte fotoğraf filtresi
Bir fotoğrafı tarayıcınızda René Magritte tarzında bir tabloya taşıyın: İnsanoğlu’ndaki gibi yüzün önünde bir elma, Golconda’da yağmur gibi yağan adamlar, Işıkların İmparatorluğu, Dekalkomani, Aşıklar, “Ceci n'est pas une photo”, Büyük Aile ya da Pireneler Şatosu.
Salvador Dalí
Salvador Dalí için kısa bir rehber: Figueres ve Cadaqués'teki çocukluğu, Lorca ve Buñuel, Gala ve sürrealistler, Belleğin Azmi, çift imgeler, koltuk değnekleri, çekmeceler ve bir ıstakoz telefon, Hollywood ve Disney, Leda Atomica, Tiyatro-Müzesi ve PictorX'te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
René Magritte
René Magritte için kısa bir rehber: Sambre kıyısındaki çocukluğu, duvar kâğıtları, afişler ve De Chirico'nun Aşk Şarkısı, Paris ve sürrealistler, İmgelerin İhaneti, melon şapkalar ve yeşil elmalar, Golkonda ve Işıkların İmparatorluğu, Brüksel'deki evi ve müzesi, pop art üzerindeki etkisi ve PictorX'te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Yves Tanguy
Yves Tanguy için kısa bir rehber: Paris ve Bretanya'daki çocukluğu, ticaret filosu, bir otobüsten gördüğü De Chirico tablosu, rue du Château'nun sürrealistleri, Anne, babam yaralandı!, ufuksuz ovalar, Kay Sage ve Amerika, Belirsiz Bölünebilirlik, Yayların Çoğalması ve PictorX'te deneyebileceğiniz dijital bir saygı duruşu.
Bunu denemeye hazır mısın?
Pencere PictorX tarayıcınızda - yükleme yok, başlamak için gerekli kredi kartı yok.
Sürrealizmi deneyin