Fauvisme

Lees meer over het fauvisme — de beweging van 1905–1908 waarin Henri Matisse, André Derain, Maurice de Vlaminck en hun vrienden de kleur loskoppelden van de natuur — en probeer een digitale fauvelook in PictorX.

Henri Matisse, Vrouw met hoed, 1905
Henri Matisse, Vrouw met hoed, 1905

Wat was het fauvisme?

Het fauvisme was een kortstondige beweging in de Franse schilderkunst, op haar hoogtepunt van ongeveer 1905 tot 1908. Haar schilders — Henri Matisse, André Derain en Maurice de Vlaminck, aangevuld met Albert Marquet, Henri Manguin, Raoul Dufy, Georges Braque, Kees van Dongen en anderen — gebruikten pure, intense kleuren die niet meer hoefden te kloppen met wat ze zagen. Een gezicht mocht groen zijn, een boom rood, een schaduw violet. Kleur diende om gevoel uit te drukken en het schilderij op te bouwen, niet om de wereld te beschrijven.

De wilde beesten van 1905

In oktober 1905 hingen deze schilders hun werk samen in één zaal van de Salon d’Automne in Parijs. De kleuren veroorzaakten een schandaal. Toen de criticus Louis Vauxcelles midden in de zaal een klassiek ogend beeld zag, schreef hij ‘Donatello tussen de wilde beesten’ — ‘Donatello chez les fauves’ — en de naam bleef hangen. Het meest bespotte schilderij was Matisse’ Vrouw met hoed, een portret van zijn vrouw in vegen groen, violet en oranje; de Amerikaanse verzamelaars Leo en Gertrude Stein kochten het.

Henri Matisse, Vrouw met hoed, 1905
Henri Matisse, Vrouw met hoed, 1905

Wortels: Van Gogh, Gauguin en Signac

De fauves kwamen niet uit het niets. Vincent van Gogh had kleur gebruikt voor emotie en die in krachtige streken opgebracht; Paul Gauguin had vlakken in onnatuurlijke kleuren geschilderd; Paul Signac en de neo-impressionisten bouwden schilderijen op uit losse toetsen pure kleur. In de zomer van 1904 werkte Matisse met Signac in Saint-Tropez en schilderde hij Luxe, calme et volupté in mozaïekachtige toetsen. Binnen een jaar maakte hij die methode losser, vrijer en veel wilder.

Collioure, zomer 1905

Matisse bracht de zomer van 1905 door in Collioure, een vissershaven aan de Middellandse Zee bij de Spaanse grens, en nodigde de jonge André Derain uit. In het felle zuidelijke licht schilderden ze boten, de haven en de heuvels in losse toetsen en streken pure kleur, vaak met het witte doek zichtbaar ertussen. Derain schreef dat het licht er blond en goudkleurig was en de schaduwen wegnam. De schilderijen die ze die herfst mee naar Parijs namen, vormden de kern van de fauvezaal.

André Derain, Vissersboten, Collioure, 1905
André Derain, Vissersboten, Collioure, 1905

Derain in Londen

Aangemoedigd door de kunsthandelaar Ambroise Vollard ging Derain in 1905 en 1906 naar Londen en schilderde hij zo’n dertig gezichten op de stad: de Theems, Westminster, Big Ben, Charing Cross Bridge en Hyde Park. Waar Claude Monet Londen in de mist had geschilderd, vulde Derain het met botsend geel, groen, roze en blauw, vlakke kleurblokken, gebroken weerspiegelingen op het water en krachtige donkere contouren. Schilderijen als Charing Cross Bridge (1906) behoren nog altijd tot de bekendste fauvewerken.

André Derain, De brug van Charing Cross, 1906
André Derain, De brug van Charing Cross, 1906

Vlaminck en de school van Chatou

Maurice de Vlaminck, autodidact, wielrenner en violist, deelde vanaf 1900 een atelier met Derain in Chatou aan de Seine, ten westen van Parijs. Na een Van Gogh-tentoonstelling in 1901 zei hij dat hij meer van Van Gogh hield dan van zijn eigen vader. Hij kneep de verf rechtstreeks uit de tube in dikke, wervelende streken vermiljoen, kobalt en oranje, en pochte dat hij de École des Beaux-Arts wilde platbranden met zijn kobalt en vermiljoen. Gezichten op de rivier, sleepboten en dorpen rond Chatou zijn zijn fauvehandschrift.

Maurice de Vlaminck, De Seine bij Chatou, 1906
Maurice de Vlaminck, De Seine bij Chatou, 1906

Een korte, explosieve beweging

Het fauvisme had nooit een manifest en brandde snel op. Rond 1907–1908 wendde Braque zich tot Cézanne en, met Picasso, tot het kubisme; Derain ging naar een klassiekere stijl; Dufy ontwikkelde zijn eigen lichte, decoratieve manier; Matisse ging verder met de rustige, vlakke kleur van Levensvreugde, Harmonie in rood en De dans. Maar het idee dat kleur vrij mag zijn verspreidde zich door heel Europa, naar de Duitse expressionisten van Die Brücke en Der Blaue Reiter, en verder naar de abstracte kunst.

Een digitale hommage in PictorX

PictorX Fauvisme is een foto-effect in de browser, geïnspireerd op Matisse’ Vrouw met hoed, de Collioure-schilderijen van Matisse en Derain, Derains Londen en het werk van Vlaminck. Het is geen reproductie van een museumschilderij, geen AI-vervalsing van een fauveschilderij en geen claim van echtheid. De afbeeldingen op deze pagina zijn de werken van de kunstenaars zelf; het werk van de fauves zelf zie je het best in musea als het Musée d’Orsay en het Centre Pompidou in Parijs, het Musée d’Art moderne in Troyes, het SFMOMA in San Francisco en de National Gallery of Art in Washington.

Probeer de look in PictorX

Open de artistieke effecten, kies Fauvisme en laad een foto — portretten passen bij Vrouw met hoed, stranden en havens bij Collioure, straten en rivieren bij Londen, bomen, velden en dorpen bij Vlaminck. Kies een stijl en palet en stel daarna penseelgrootte, kleurdurf, penseelvoering, omtrekken en kaal doek in. Bewerk verder met Matisse, Van Gogh, pointillisme of andere looks in dezelfde werkruimte.

Veelgestelde vragen

Wat is fauvisme?

Een Franse schilderkunstbeweging van ongeveer 1905–1908, geleid door Henri Matisse, André Derain en Maurice de Vlaminck, die pure, willekeurige kleur en gedurfde penseelstreken gebruikte om gevoel uit te drukken in plaats van de natuur te beschrijven.

Waarom heten ze de fauves?

Op de Salon d’Automne van 1905 in Parijs zag de criticus Louis Vauxcelles een klassiek ogend beeld tussen de felgekleurde schilderijen en schreef ‘Donatello tussen de wilde beesten’ (fauves). De bijnaam werd de naam van de beweging.

Wie waren de belangrijkste fauves?

Henri Matisse, André Derain en Maurice de Vlaminck, met Albert Marquet, Henri Manguin, Charles Camoin, Raoul Dufy, Georges Braque, Othon Friesz en Kees van Dongen.

Wat zijn de bekendste fauveschilderijen?

Tot de bekendste horen Matisse’ Vrouw met hoed (1905) en Levensvreugde (1905–06), Derains gezichten op Collioure (1905) en Charing Cross Bridge (1906), en Vlamincks riviergezichten rond Chatou.

Is het PictorX Fauvisme-filter een echt fauveschilderij?

Nee. Het is een digitaal foto-effect geïnspireerd op de kleur en penseelvoering van de fauves. Hun originele werken blijven unieke museumstukken.

Klaar om het te proberen?

Open PictorX in uw browser - geen installatie, geen creditcard vereist om te starten.

Probeer fauvisme