Fovizm
Fovizm hakkında daha fazlasını okuyun — Henri Matisse, André Derain, Maurice de Vlaminck ve arkadaşlarının rengi doğadan özgürleştirdiği 1905–1908 akımı — ve PictorX’te dijital bir Fovist görünüm deneyin.
Fovizm neydi?
Fovizm, Fransız resminde kısa ömürlü bir akımdı ve doruk noktası yaklaşık 1905–1908 arasıydı. Ressamları — Henri Matisse, André Derain ve Maurice de Vlaminck ile birlikte Albert Marquet, Henri Manguin, Raoul Dufy, Georges Braque, Kees van Dongen ve diğerleri — artık gördükleriyle örtüşmek zorunda olmayan saf, yoğun renkler kullandılar. Bir yüz yeşil, bir ağaç kırmızı, bir gölge mor olabilirdi. Renk dünyayı betimlemek için değil, duyguyu ifade etmek ve resmi kurmak içindi.
1905’in vahşi hayvanları
Ekim 1905’te bu ressamlar eserlerini Paris’teki Sonbahar Salonu’nun bir odasında birlikte sergilediler. Renkler skandal yarattı. Odanın ortasında klasik görünümlü bir heykel gören eleştirmen Louis Vauxcelles “Vahşi hayvanların arasında Donatello” — “Donatello chez les fauves” — diye yazdı ve isim kalıcı oldu. En çok alay edilen resim, Matisse’in karısının yeşil, mor ve turuncu darbelerle yapılmış portresi Şapkalı Kadın’dı; onu Amerikalı koleksiyonerler Leo ve Gertrude Stein satın aldı.
Kökler: Van Gogh, Gauguin ve Signac
Fovlar birdenbire ortaya çıkmadı. Vincent van Gogh rengi duygu için kullanmış ve güçlü fırça darbeleriyle sürmüştü; Paul Gauguin doğal olmayan renklerde düz alanlar boyamıştı; Paul Signac ve Yeni Empresyonistler resimleri ayrı saf renk dokunuşlarından kurmuştu. 1904 yazında Matisse Saint-Tropez’de Signac ile çalıştı ve Luxe, calme et volupté’yi mozaik benzeri dokunuşlarla yaptı. Bir yıl içinde bu yöntemi çok daha özgür ve vahşi bir şeye dönüştürdü.
Collioure, 1905 yazı
Matisse 1905 yazını İspanya sınırına yakın bir Akdeniz balıkçı limanı olan Collioure’da geçirdi ve genç André Derain’i yanına çağırdı. Güneyin göz kamaştırıcı ışığında tekneleri, limanı ve tepeleri ayrı saf renk dokunuşları ve darbeleriyle boyadılar, çoğu zaman aralarında beyaz tuvali açıkta bıraktılar. Derain oradaki ışığın sarışın ve altın renginde olduğunu ve gölgeleri yok ettiğini yazdı. O sonbahar Paris’e getirdikleri resimler Fovlar odasının çekirdeği oldu.
Londra’da Derain
Sanat taciri Ambroise Vollard’ın teşvikiyle Derain 1905 ve 1906’da Londra’ya gitti ve şehrin otuz kadar manzarasını yaptı: Thames, Westminster, Big Ben, Charing Cross Köprüsü ve Hyde Park. Claude Monet’nin Londra’yı siste resmettiği yerde Derain şehri çatışan sarılar, yeşiller, pembeler ve mavilerle, düz renk bloklarıyla, sudaki kırık yansımalarla ve güçlü koyu hatlarla doldurdu. Charing Cross Köprüsü (1906) gibi resimler hâlâ en bilinen Fovist eserler arasındadır.
Vlaminck ve Chatou okulu
Kendi kendini yetiştirmiş bir ressam, bisiklet yarışçısı ve kemancı olan Maurice de Vlaminck, 1900’den itibaren Paris’in batısında Seine kıyısındaki Chatou’da Derain ile bir atölyeyi paylaştı. 1901’deki bir Van Gogh sergisinden sonra Van Gogh’u kendi babasından daha çok sevdiğini söyledi. Boyayı doğrudan tüpten kalın, girdaplı vermilyon, kobalt ve turuncu darbelerle sıktı ve kobaltları ile vermilyonlarıyla Güzel Sanatlar Okulu’nu yakmak istediğiyle övündü. Nehir, römorkörler ve Chatou çevresindeki köylerin manzaraları onun Fovist imzasıdır.
Kısa ve patlayıcı bir akım
Fovizmin hiçbir zaman bir manifestosu olmadı ve çabucak söndü. 1907–1908 civarında Braque Cézanne’a ve Picasso ile birlikte kübizme yöneldi; Derain daha klasik bir üsluba geçti; Dufy kendi hafif, dekoratif tarzını geliştirdi; Matisse Yaşama Sevinci, Kırmızıda Uyum ve Dans’ın sakin, düz renklerine ilerledi. Ama rengin özgür olabileceği fikri tüm Avrupa’ya, Die Brücke ve Der Blaue Reiter’in Alman Dışavurumcularına ve oradan soyut sanata yayıldı.
PictorX’te dijital bir saygı duruşu
PictorX Fovizm; Matisse’in Şapkalı Kadın’ından, Matisse ve Derain’in Collioure resimlerinden, Derain’in Londra’sından ve Vlaminck’in eserlerinden esinlenen, tarayıcıda çalışan bir fotoğraf efektidir. Herhangi bir müze tablosunun reprodüksiyonu, yapay zekâyla üretilmiş sahte bir Fovist resim veya bir orijinallik iddiası değildir. Bu sayfadaki görseller sanatçıların kendi eserleridir; Fovların kendi eserlerini en iyi Paris’teki Musée d’Orsay ve Centre Pompidou, Troyes’daki Musée d’Art moderne, San Francisco’daki SFMOMA ve Washington’daki National Gallery of Art gibi müzelerde görebilirsiniz.
Görünümü PictorX’te deneyin
Sanatsal efektleri açın, Fovizm’i seçin ve bir fotoğraf yükleyin — portreler Şapkalı Kadın’a, plajlar ve limanlar Collioure’a, sokaklar ve nehirler Londra’ya, ağaçlar, tarlalar ve köyler Vlaminck’e uyar. Bir stil ve palet seçin, ardından fırça boyutunu, renk cesaretini, fırça işçiliğini, dış hatları ve çıplak tuvali ayarlayın. Aynı çalışma alanında Matisse, Van Gogh, Puantilizm veya diğer görünümlerle düzenlemeye devam edin.
Sık sorulan sorular
Fovizm nedir?
Henri Matisse, André Derain ve Maurice de Vlaminck’in öncülük ettiği, yaklaşık 1905–1908 yıllarına ait, doğayı betimlemek yerine duyguyu ifade etmek için saf, keyfi renk ve cesur fırça darbeleri kullanan bir Fransız resim akımı.
Neden Fovlar deniyor?
1905’te Paris’teki Sonbahar Salonu’nda eleştirmen Louis Vauxcelles parlak renkli resimlerin arasında klasik görünümlü bir heykel gördü ve “Vahşi hayvanların arasında Donatello” (fauves) diye yazdı. Bu lakap akımın adı oldu.
Başlıca Fovist ressamlar kimlerdi?
Henri Matisse, André Derain ve Maurice de Vlaminck ile Albert Marquet, Henri Manguin, Charles Camoin, Raoul Dufy, Georges Braque, Othon Friesz ve Kees van Dongen.
En ünlü Fovist resimler hangileridir?
En bilinenleri arasında Matisse’in Şapkalı Kadın (1905) ve Yaşama Sevinci (1905–06), Derain’in Collioure manzaraları (1905) ve Charing Cross Köprüsü (1906) ile Vlaminck’in Chatou çevresindeki nehir manzaraları bulunur.
PictorX Fovizm filtresi gerçek bir Fovist resim mi?
Hayır. Fovların renginden ve fırça işçiliğinden esinlenen dijital bir fotoğraf efektidir. Orijinal eserleri eşsiz müze parçaları olarak kalır.
Bunu denemeye hazır mısın?
Pencere PictorX tarayıcınızda - yükleme yok, başlamak için gerekli kredi kartı yok.
Fovizmi dene