Surrealisme
Lees meer over het surrealisme—de beweging die dromen, toeval en het onbewuste wilde schilderen, van Salvador Dalí’s smeltende horloges tot René Magrittes zwevende appels—en zet in PictorX een foto in je eigen droom.
Wat was het surrealisme?
Het surrealisme was een kunst- en literatuurbeweging die in de jaren twintig in Parijs ontstond. De leden wilden de verbeelding bevrijden van logica en gewoonte en wat zij een hogere werkelijkheid noemden bereiken, waar droom en waken samenkomen. Sommigen schilderden onmogelijke taferelen met de precisie van een oude meester, zodat de vreemdste dingen echt leken; anderen lieten toeval en het onbewuste de hand leiden. Tot de bekendste schilders behoren Salvador Dalí, René Magritte, Max Ernst en Joan Miró.
André Breton en het manifest van 1924
Het surrealisme kwam voort uit Dada, de anti-kunstbeweging uit de Eerste Wereldoorlog. In oktober 1924 publiceerde de dichter André Breton het Manifest van het surrealisme en omschreef het als „zuiver psychisch automatisme”: denken dat zich uit zonder controle van de rede. Geïnspireerd door Sigmund Freud noteerde de groep dromen, oefende automatisch schrijven en opende in Parijs een Bureau voor surrealistisch onderzoek. Ze hielden van een regel van de dichter Lautréamont: „mooi als de toevallige ontmoeting op een snijtafel van een naaimachine en een paraplu”.
De Chirico en de metafysische schilderkunst
Voordat het surrealisme bestond, had de Italiaanse schilder Giorgio de Chirico de sfeer ervan al geschilderd. In zijn „metafysische” schilderijen van ongeveer 1910 tot 1919—zoals Mysterie en melancholie van een straat (1914) en Het liefdeslied (1914)—liggen lege Italiaanse pleinen, arcades en beelden onder groene luchten, doorsneden door lange schaduwen, met een verre trein of een hoge schoorsteen. Er gebeurt niets, en toch voelt alles onheilspellend. Breton, Max Ernst, Yves Tanguy en Magritte bewonderden deze werken.
Dalí en de zachte horloges
De Catalaanse schilder Salvador Dalí sloot zich in 1929 bij de surrealisten aan en werd de beroemdste van hen. De volharding der herinnering (1931, Museum of Modern Art, New York) toont zakhorloges die smelten over een tak, een richel en een vreemd slapend wezen, in het kale licht van de kust bij zijn huis in Port Lligat. Dalí noemde zijn methode „paranoïde-kritisch”: de beelden van waanzin schilderen met fotografische precisie. Met de filmmaker Luis Buñuel maakte hij ook de film Un chien andalou (1929).
Magritte: appels, pijpen en bolhoeden
De Belg René Magritte schilderde gewone dingen—appels, pijpen, wolken, mannen met bolhoeden—op een rustige, vlakke manier en zette ze dan waar ze niet thuishoren. Het verraad der beelden (1929) toont een pijp boven de woorden „Ceci n’est pas une pipe”, „Dit is geen pijp”: het is alleen een afbeelding ervan. In Golconda (1953) hangen mannen met bolhoeden als regen in de lucht, en in De mensenzoon (1964) zweeft een groene appel voor het gezicht van een man en verbergt precies wat we het liefst willen zien.
Ernst, Miró en het cadavre exquis
Andere surrealisten lieten het toeval het werk doen. Max Ernst wreef met potlood over houtnerf en bladeren voor zijn frottages, schraapte verf van het doek en drukte verf tussen vellen voor vreemde texturen. Joan Miró tekende en schilderde vrij tot er vormen verschenen en vulde schilderijen als Harlekijns carnaval (1924–25) met zwevende, speelse wezens. De groep speelde ook cadavre exquis: iedereen voegde op een gevouwen vel een woord of een deel van een figuur toe zonder de rest te zien. De naam komt van de eerste zin die zo ontstond: „Het verrukkelijke lijk zal de nieuwe wijn drinken.”
Vrouwen, fotografen en een blijvende nalatenschap
Surrealisme was nooit alleen schilderkunst, en nooit alleen iets van mannen. Meret Oppenheim bekleedde een kopje, schotel en lepel met bont (Object, 1936); Leonora Carrington en Remedios Varo schilderden in Mexico magische werelden; Dorothea Tanning, Leonor Fini en Kay Sage maakten hun eigen droomachtige beelden; en Man Ray, Lee Miller, Dora Maar en Claude Cahun brachten het surrealisme in de fotografie. Na de grote tentoonstellingen in Londen (1936) en Parijs (1938) vluchtten veel surrealisten voor de oorlog naar New York, waar het automatisme Jackson Pollock en de abstract expressionisten inspireerde. Breton stierf in 1966, maar surrealistische ideeën leven voort in film, reclame, mode en videoclips.
Een digitale hommage in PictorX
PictorX Surrealisme is een filter geïnspireerd op De Chirico, Max Ernst, Yves Tanguy, Leonora Carrington, Remedios Varo, Man Ray en het spel cadavre exquis; Dalí en Magritte hebben eigen effecten, Salvador Dalí en René Magritte. Geen van deze is een reproductie van een museumschilderij, een AI-kopie van een surrealistisch werk of een claim van echtheid: elke scène wordt opgebouwd uit je eigen foto. De beelden die op deze pagina met deze filters zijn gemaakt, zijn PictorX-hommages; het eigen werk van de surrealisten zie je het best in musea zoals het Museum of Modern Art in New York, het Centre Pompidou in Parijs, het Magritte Museum in Brussel, het Dalí Theater-Museum in Figueres, Tate Modern in Londen en het Museo de Arte Moderno in Mexico-Stad.
Zet een foto in een droom in PictorX
Open het effect Surrealisme, laad een foto—een portret met een duidelijk onderwerp werkt het best—en kies een stijl: Metafysisch, Europa na de regen, Cadavre exquis, Onbepaalde deelbaarheid, De reuzin, Het borduren van de aardmantel of Solarisatie. Kies een palet en gebruik dan Vervorming om de scène vreemder te maken, Dromerigheid om de foto glad te strijken tot geglaceerde verf, Detail om bogen, korsten, banden, vormen, ganzen of draden toe te voegen en Schaduwen om de schaduwen te verlengen. Zet Zwevende objecten aan of uit, gebruik Achtergrond verwijderen zodat het onderwerp scherp loskomt, en exporteer daarna of bewerk verder in PictorX. Voor slappe klokken, langbenige olifanten en krukken open je het effect Salvador Dalí; voor groene appels, bolhoeden en blauwe luchten het effect René Magritte.
Veelgestelde vragen
Wat is surrealisme?
Een kunst- en literatuurbeweging, in 1924 in Parijs opgericht door André Breton en zijn vrienden. Ze onderzocht dromen, toeval en het onbewuste en schilderde vaak onmogelijke taferelen op een heel realistische manier.
Wie zijn de beroemdste surrealistische kunstenaars?
Tot de bekendste behoren Salvador Dalí, René Magritte, Max Ernst, Joan Miró, Yves Tanguy, Man Ray, Leonora Carrington, Meret Oppenheim en Dorothea Tanning; de eerdere metafysische schilderijen van Giorgio de Chirico hadden grote invloed.
Wat is het beroemdste surrealistische schilderij?
Salvador Dalí’s De volharding der herinnering (1931), met de smeltende horloges, is waarschijnlijk het bekendst. René Magrittes De mensenzoon (1964) en Het verraad der beelden (1929) volgen op korte afstand.
Wat is een cadavre exquis?
Een surrealistisch spel waarbij meerdere mensen op een gevouwen vel woorden of delen van een tekening toevoegen zonder te zien wat de anderen hebben gedaan. Het resultaat past nooit helemaal—en daar gaat het juist om.
Is het PictorX-filter een echt surrealistisch schilderij?
Nee. Het is een digitale hommage gemaakt van je eigen foto, geen kopie van een surrealistisch werk. De originele schilderijen blijven unieke museumstukken.
Klaar om het te proberen?
Open PictorX in uw browser - geen installatie, geen creditcard vereist om te starten.
Probeer surrealisme