Langer dan de zijde
Theorie
Getekende koorden
  • Langer dan de zijde
  • Korter dan de zijde
  • Driehoek en binnencirkel

  • Langer dan de zijde
  • Korter dan de zijde
  • Theoriecurve

Afstand van het middelpunt van de koorde tot het centrum

Methode Theorie Waargenomen Getekende koorden
1/3 - 0
1/2 - 0
1/4 - 0
1/2 - 0

Tonen

Meer over de paradox van Bertrand

Paradox van Bertrand

Trek willekeurig een koorde in een cirkel. Hoe groot is de kans dat die langer is dan een zijde van de gelijkzijdige driehoek die in de cirkel past? Joseph Bertrand liet in 1889 zien dat drie redelijke manieren om de koorde te kiezen drie verschillende antwoorden geven: 1/3, 1/2 en 1/4. Trek duizenden koorden met elke methode, zie de aandelen elk op hun eigen antwoord uitkomen en bekijk waar elke methode de middelpunten legt, want precies daarom verschillen ze. Kies hoe een willekeurige koorde wordt getekend en druk op Afspelen, of op Stap voor één koorde tegelijk. De legenda toont welke kleur de koorden markeert die langer zijn dan een zijde van de driehoek. Toon de middelpunten in plaats van de koorden om te zien waar elke methode ze neerlegt. Alles vergelijken trekt 10.000 koorden met elke methode tegelijk; klik op een methode in de tabel om ernaar over te schakelen.

Hoe het werkt

  1. Kies een methode: twee willekeurige eindpunten, een willekeurig punt op een willekeurige straal, een willekeurig middelpunt of strootjes die op de cirkel worden gegooid.
  2. Druk op Afspelen of Stap en zie elke koorde lang of kort verschijnen, met de driehoek gedraaid zoals het argument van de methode dat vraagt.
  3. Toon de middelpunten, vergelijk de verdeling van hun afstand met de theoriecurve en druk op Alles vergelijken om de vier methoden naast elkaar te zetten.

Drie antwoorden op één vraag

Kies twee willekeurige punten op de cirkel en verbind ze: leg het eerste vast, dan is de koorde langer dan de zijde van de driehoek als het tweede op het derde van de cirkel tegenover het eerste valt, dus de kans is 1/3. Kies een willekeurige straal en een willekeurig punt daarop, en trek de koorde loodrecht door dat punt: de koorde is lang als het punt op de binnenste helft van de straal ligt, dus de kans is 1/2. Kies een willekeurig punt in de cirkel als middelpunt van de koorde: de koorde is lang als het middelpunt binnen de halve straal van het centrum ligt, een cirkel met een kwart van de oppervlakte, dus de kans is 1/4. Elk argument klopt voor zijn eigen methode.

Waarom ze verschillen

Een koorde ligt vast door haar middelpunt, en ze is langer dan de zijde van de driehoek precies wanneer dat middelpunt binnen de halve straal van het centrum ligt. De methoden verschillen alleen in hoe ze de middelpunten verdelen. Willekeurige eindpunten hopen ze op bij de rand, een willekeurige straal verdeelt hun afstand tot het centrum gelijkmatig, en een willekeurig middelpunt verdeelt ze gelijkmatig over de oppervlakte, waardoor er weinig dicht bij het centrum liggen. „Willekeurig“ is niet één regel maar vele, en de vraag heeft geen antwoord tot je zegt welke. In 1973 betoogde Edwin Jaynes dat strootjes die van ver op een cirkel worden gegooid de gelijkmatige verdeling kiezen, 1/2, het enige antwoord dat gelijk blijft als de cirkel wordt verschoven of van grootte verandert.

Veelgestelde vragen

Wat is dan het juiste antwoord op de paradox van Bertrand?

Er is er geen tot je zegt hoe de koorde wordt gekozen. Willekeurige eindpunten geven 1/3, een willekeurig punt op een willekeurige straal geeft 1/2 en een willekeurig middelpunt geeft 1/4, en elk daarvan is exact voor zijn eigen methode. De simulatie laat elke methode op haar eigen antwoord uitkomen. Velen zien 1/2 als het natuurlijke antwoord, in navolging van Edwin Jaynes, omdat het het enige antwoord is dat niet afhangt van waar de cirkel ligt of hoe groot hij is.

Waarom is een koorde langer dan de zijde van de driehoek precies wanneer haar middelpunt dicht bij het centrum ligt?

De helft van een koorde op afstand d van het centrum is √(r² − d²) lang, volgens Pythagoras. De zijde van de driehoek is √3 r, dus de koorde is langer als r² − d² > 3r²/4, wat betekent dat d < r/2. Dat is de gestreepte binnencirkel: elke koorde waarvan het middelpunt erin ligt, is langer dan de zijde, en elke andere koorde is korter.

Wat zijn de gegooide strootjes?

De versie van Edwin Jaynes: strootjes vallen overal op de vloer en in elke richting, en de strootjes die de cirkel kruisen, vormen de koorden. Hun afstand tot het centrum is gelijkmatig verdeeld van 0 tot r, net als bij een willekeurig punt op een willekeurige straal, dus ze geven 1/2. De app gooit strootjes over een vierkant dat groter is dan de cirkel en houdt de treffers; de tegel toont hoeveel strootjes daarvoor nodig waren.

Geven de methoden ook verschillende gemiddelde koordelengtes?

Ja. Met straal r geven willekeurige eindpunten een gemiddelde lengte van 4r/π, ongeveer 1,27r; een willekeurig middelpunt 4r/3, ongeveer 1,33r; en een willekeurige straal πr/2, ongeveer 1,57r. Het verschil gaat niet over één grens: de methoden beschrijven werkelijk verschillende verdelingen van koorden.

Zijn de koorden echt willekeurig?

Ze gebruiken de toevalsgenerator van je browser, dus elke run is anders. Na een paar honderd koorden ligt het aandeel lange koorden meestal binnen een paar procentpunten van de theorie, en na 10.000 binnen ongeveer één. Er wordt niets verstuurd, en je instellingen blijven in de lokale opslag van deze browser.

Klaar om het te proberen?

Open PictorX in je browser - geen installatie, geen creditcard nodig om te starten.

Ga naar Editor