Optische illusies
Lees meer over optische illusies — beelden die grijs gekleurd laten lijken, rechte lijnen laten hellen en stilstaande patronen laten bewegen — en speel met dertien klassieke illusies, de meeste gemaakt van je eigen foto, in de app Optische illusie in PictorX.
Wat is een optische illusie?
Een optische illusie is een beeld dat je anders ziet dan wat er werkelijk is. Twee gelijke grijzen lijken verschillend, rechte lijnen lijken te hellen, een stilstaand patroon lijkt te draaien en er verschijnt een kleur die nooit geschilderd is. Sinds de negentiende eeuw verzamelen psychologen deze effecten, omdat ze de kortere wegen laten zien die ogen en hersenen voortdurend gebruiken. Die kortere wegen kloppen meestal, en daarom oogt de wereld stabiel. Een illusie is een geval waarin de gok op een manier mis is die je kunt betrappen. De app Optische illusie van PictorX brengt dertien klassieke illusies bijeen, de meeste opgebouwd uit je eigen foto, zodat je met het effect kunt spelen en daarna de truc kunt tonen.
Kleur die niet geschilderd is
Kleur uit grijs is een kleurassimilatie-illusie, naar een demonstratie van de programmeur Øyvind Kolås. De foto is zwart-wit. Alleen een raster, of een reeks lijnen of stippen, draagt de kleur, in dunne streken. De hersenen spreiden die kleur over het grijs, zodat het beeld bijna helemaal gekleurd lijkt tot je eroverheen sleept en de twee kanten vergelijkt. Een oudere verwant is het Hermann-rooster, in 1870 beschreven door Ludimar Hermann: op de kruisingen van witte lijnen op een zwarte ondergrond lijken grijze vlekken te flikkeren, hoewel er geen zijn. Het flikkerende raster, in 1997 beschreven door Schrauf, Lingelbach en Wist, zet op elke kruising een witte stip. Kijk door het beeld en op de stippen die je niet rechtstreeks bekijkt lijken zwarte stippen te flitsen. In de app haalt Toon de truc de grijze lijnen weg die ze veroorzaken.
Nabeelden: het oog wordt moe
Staar naar een sterke kleur en de cellen die erop reageren worden moe. Kijk daarna naar wit, of naar een zwart-witbeeld, en een paar seconden lang zie je de tegenkleur — een negatief nabeeld. In de app toont Nabeeld je foto in tegenkleuren, met een zwarte stip. Klik op het beeld en staar naar de stip zonder je ogen te bewegen. Als het beeld zwart-wit wordt, blijf kijken: de echte kleuren lijken terug te komen. De lila jager, bedacht door Jeremy Hinton en vanaf ongeveer 2005 wijd verspreid, gebruikt dezelfde vermoeidheid. Lila schijven staan in een cirkel en er verdwijnt er telkens een. Staar naar het kruis in het midden en een groene schijf lijkt om de cirkel te rennen, terwijl de lila schijven vervagen. Klik om te pauzeren.
Beweging die blijft, en beweging die er nooit was
De draaiende spiraal is het bewegingsnaeffect, soms de watervalillusie genoemd. In 1834 beschreef Robert Addams hoe hij naar een waterval keek en daarna de rotsen ernaast omhoog zag kruipen. Staar naar de rode stip terwijl de spiraal draait. Als je foto verschijnt, blijf naar de stip kijken: het beeld lijkt naar je toe te zwellen. Andere illusies bewegen terwijl er in het beeld niets beweegt. Driftende wielen zijn een perifere driftillusie, uit de familie die Fraser en Wilcox in 1979 beschreven: ringen van lichte en donkere treden lijken te draaien als je blik dwaalt, en een klik op een wiel laat het de andere kant op lijken te draaien. De zwevende schijf, naar een patroon dat Hajime Ouchi in 1977 publiceerde, zet een schijf van lijnen op een veld van lijnen die de andere kant op lopen. Kleine oogbewegingen laten de schijf uit zichzelf glijden; je kunt haar ook slepen. Stappende voetjes, in 2003 beschreven door Stuart Anstis, tonen twee blokken die samen met een vaste snelheid bewegen. Strepen op de achtergrond laten ze om de beurt naar voren lijken te stappen. Houd het beeld ingedrukt, of vink Toon de truc aan, en de strepen verdwijnen: de blokken bewogen al die tijd samen.
Grijzen, maten en een helling die er niet is
Wat een vorm omringt, verandert hoe je haar ziet. Hetzelfde grijs legt twee identieke grijze vierkanten op je foto. Het vierkant op een donkerder deel oogt lichter. Sleep ze rond; Toon de truc verbindt ze met een balk van hetzelfde grijs, zodat je ziet dat ze overeenkomen. Ebbinghaus-cirkels, genoemd naar de Duitse psycholoog Hermann Ebbinghaus en soms Titchener-cirkels genoemd, zetten twee identieke schijven van je foto tussen grote cirkels en tussen kleine. De schijf tussen de grote cirkels oogt kleiner. Sleep de groepen om ze te vergelijken. De caféwandillusie viel Richard Gregory op aan de betegelde voorgevel van een café in Bristol en hij beschreef haar in 1979 samen met Priscilla Heard. De grijze lijnen tussen verspringende rijen donkere en lichte tegels zijn volkomen recht en evenwijdig, en toch lijken ze te hellen. Sleep zijwaarts om de rijen te verschuiven en zie de helling veranderen.
Een spiraal van cirkels, en een beeld in de lijnen
De Fraser-spiraal, in 1908 gepubliceerd door de Britse psycholoog James Fraser, is geen spiraal. Het is een reeks losse cirkels. Elke cirkel is opgebouwd uit korte gedraaide stukjes, de andere kant op gekanteld dan de ring, zodat het hele patroon naar binnen lijkt te draaien. Klik in de app op een ring en hij wordt in het rood nagetrokken. Verborgen beeld gebruikt een moiré, het geflonker dat ontstaat als twee fijne patronen over elkaar schuiven. Je foto zit verstopt in golvende lijnen. Sleep het gestreepte venster eroverheen en beweeg het langzaam op en neer: het beeld verschijnt en wordt daarna zijn negatief.
Van het laboratorium naar de galerie
Kunstenaars gebruiken deze effecten al lang. In de jaren zestig maakte op-art de waarneming tot onderwerp van het schilderij: Victor Vasarely en Bridget Riley schikten lijnen, vierkanten en cirkels zo dat een plat doek lijkt op te bollen, te golven en te flikkeren. M.C. Escher speelde met figuur en grond, onmogelijke gebouwen en spiegelingen. De app Optische illusie is de laboratoriumkant van dat verhaal. Elke illusie heeft eigen schuiven, reageert op een klik of een sleep en heeft de schakelaar Toon de truc. Aan de artistieke kant bouwt de Op-art-app een foto opnieuw op uit bollen, golven en damborden.
Speel ermee in PictorX
Open de app Optische illusie en laad een foto — of begin met het voorbeeld. Kies een illusie uit de rij voorbeelden en lees de tip eronder. Sommige vragen je naar een stip of een kruis te staren, andere om te slepen, en weer andere alleen om je blik te laten dwalen. Grootte, Sterkte, Snelheid en Kijktijd verschijnen alleen bij de illusies die ze gebruiken. Bij de patronen — caféwand, Fraser-spiraal, wielen, zwevende schijf, raster en stappende voetjes — kies Foto om je beeld in de lichte en donkere delen te leggen, of Klassiek voor het oorspronkelijke zwart, wit en de kleuren. Vink Toon de truc aan als je wilt zien wat er werkelijk is. Sla een PNG op of ga verder bewerken in PictorX.
Veelgestelde vragen
Wat is een optische illusie?
Een beeld dat je anders ziet dan wat er werkelijk is: gelijke grijzen lijken verschillend, rechte lijnen lijken te hellen, een stilstaand patroon lijkt te bewegen of er verschijnt een kleur die nooit geschilderd is. Het effect komt van de kortere wegen die ogen en hersenen gebruiken als ze interpreteren wat ze zien.
Welke illusies kan ik proberen?
Kleur uit grijs, Nabeeld, Draaiende spiraal, Hetzelfde grijs, Verborgen beeld, Ebbinghaus-cirkels, Caféwand, Fraser-spiraal, Driftende wielen, Zwevende schijf, Lila jager, Flikkerend raster en Stappende voetjes. De meeste zijn gemaakt van je foto.
Waarom oogt een zwart-witfoto gekleurd?
Bij Kleur uit grijs dragen alleen dunne lijnen of stippen de kleur van de foto. De hersenen spreiden die kleur over de grijze vlakken, een effect dat kleurassimilatie heet. Sleep over het beeld, of vink Toon de truc aan, om de grijze foto met de gekleurde lijnen te vergelijken.
Waarom lijkt een stilstaand beeld te bewegen?
Er zijn verschillende effecten aan het werk. Nadat je naar een draaiende spiraal hebt gestaard, lijkt een stilstaande foto te zwellen: dat is het bewegingsnaeffect. Driftende wielen, de zwevende schijf, de lila jager en stappende voetjes gebruiken contrast, oogbewegingen en vermoeide kleurcellen, zodat een patroon dat stilstaat — of gestaag beweegt — lijkt te draaien, te glijden, te flitsen of te struikelen.
Wordt mijn foto geüpload?
Nee. De app Optische illusie draait in je browser. Je bestand blijft op je apparaat, tenzij je het opslaat of in de editor opent.
Klaar om het te proberen?
Open PictorX in uw browser - geen installatie, geen creditcard vereist om te starten.
Optische illusies proberen