To równanie łączy niezależne reakcje, więc można je uzgodnić na więcej niż jeden sposób. Pokazano wariant z najmniejszymi współczynnikami.
| Pierwiastek | Stopień utlenienia | Zmiana |
|---|
| Substancja | Współczynnik | Masa molowa (g/mol) | Masz (g) | Reaguje / powstaje | Mole | Zostaje |
|---|
Uzgadnianie równań chemicznych
Wpisz reakcję i od razu otrzymaj najmniejsze całkowite współczynniki. Każdy pierwiastek jest liczony po obu stronach, atom po atomie, więc widać, że nic nie ginie; przełącz na Jak wpisano, aby znaleźć błąd we własnej próbie. Aplikacja określa typ reakcji, pokazuje, które pierwiastki się utleniają, a które redukują, a po podaniu masy lub liczby moli tego, co masz, wyznacza substrat limitujący, wydajność teoretyczną i to, co zostaje. Wpisz reakcję ze strzałką między substratami a produktami, na przykład C3H8 + O2 -> CO2 + H2O, albo wybierz przykład. Najmniejsze całkowite współczynniki pojawiają się od razu, a atomy każdego pierwiastka są policzone po obu stronach. Widok Jak wpisano pokazuje Twoje własne współczynniki, a niezgadzające się pierwiastki zaznacza na czerwono. Podaj masę lub liczbę moli jednego lub kilku substratów, aby znaleźć substrat limitujący, ile przereaguje i powstanie oraz ile zostanie.
Jak to działa
- Wpisz reakcję ze strzałką między substratami a produktami, np. Al + Fe2O3 -> Al2O3 + Fe, albo wybierz jeden z przykładów.
- Odczytaj uzgodnione równanie i sprawdź atomy każdego pierwiastka po obu stronach; widok Jak wpisano pokazuje Twoje własne współczynniki i pierwiastki, które się nie zgadzają.
- Podaj masę lub liczbę moli posiadanych substratów, aby zobaczyć substrat limitujący, ile przereaguje i powstanie oraz ile zostanie. Skopiuj wynik albo zapisz go jako obraz, PDF lub JSON.
Jak uzgadnia się równanie
W reakcji atomy nie powstają ani nie znikają, więc każdy pierwiastek musi mieć tyle samo atomów po obu stronach. Jeśli każdej substancji przypiszemy nieznany współczynnik, ta zasada daje jedno równanie na pierwiastek: dla C3H8 + O2 → CO2 + H2O węgiel daje 3a = c, wodór 8a = 2d, a tlen 2b = 2c + d. Aplikacja rozwiązuje je dokładnie na ułamkach i skaluje wynik do najmniejszych liczb całkowitych: 1, 5, 3 i 4. Przy jonach całkowity ładunek daje jeszcze jedno równanie.
Od współczynników do gramów
Współczynniki liczą cząstki, więc są stosunkami molowymi: jeden mol propanu potrzebuje pięciu moli tlenu. Pomnóż przez masy molowe, aby otrzymać gramy. Substrat, który wyczerpie się pierwszy w stosunku do swojego współczynnika, to substrat limitujący: decyduje, ile produktu powstanie, a pozostałe substraty zostają w nadmiarze. Przy 10 g propanu i 40 g tlenu propan kończy się pierwszy, powstaje około 29,9 g dwutlenku węgla, a zostaje około 3,7 g tlenu.
Często zadawane pytania
Jak wpisywać ładunki, hydraty i stany skupienia?
Zapisz ładunek po daszku lub w nawiasach klamrowych, np. Fe^3+, MnO4^- lub SO4{2-}; działa też Fe3+ i NH4+, a SO42- jest odczytywane jako siarczan. Elektron wpisz jako e-. Hydrat połącz kropką lub gwiazdką: CuSO4·5H2O lub CuSO4*5H2O. Stany skupienia, takie jak (s), (l), (g) i (aq), mogą stać po wzorze i są zachowywane w wyniku. Działa każda strzałka: ->, =, → lub ⇌.
Dlaczego pojawia się komunikat, że równania nie da się uzgodnić?
Zwykle jakiś wzór jest błędny albo brakuje produktu. Jeśli pierwiastek występuje tylko po jednej stronie, żadne współczynniki tego nie naprawią, a komunikat podaje jego nazwę. Pamiętaj, że symbole zaczynają się wielką literą: Co to kobalt, a CO to tlenek węgla. Jeśli równanie da się uzgodnić tylko z substancją po drugiej stronie strzałki albo bez niej, aplikacja też o tym informuje.
Co pokazuje widok Jak wpisano?
Twoje własne współczynniki, tak jak wpisano je przed wzorami (1 tam, gdzie żadnego nie ma), wraz z atomami każdego pierwiastka policzonymi po obu stronach. Pierwiastki, których liczby się nie zgadzają, są zaznaczone na czerwono, więc możesz sprawdzić równanie uzgodnione ręcznie i zobaczyć dokładnie, gdzie jest błąd.
Jak wyznaczane są stopnie utlenienia?
Według zwykłych reguł podręcznikowych: pierwiastki w stanie wolnym mają 0, fluor −1, metale alkaliczne +1, a metale ziem alkalicznych +2, wodór +1 (−1 w wodorkach metali), tlen −2, chyba że reszta wzoru wskazuje inaczej, jak w nadtlenkach, a ostatni pierwiastek wynika z całkowitego ładunku. Rozpoznawane są popularne jony, takie jak siarczanowy i azotanowy. Gdy atomy jednego pierwiastka się różnią, stopień utlenienia jest średnią, np. +8/3 dla żelaza w Fe3O4.
Czy cokolwiek jest wysyłane na serwer?
Nie. Uzgadnianie, stopnie utlenienia i ilości są obliczane w Twojej przeglądarce, a ostatnie równanie i ilości są przechowywane w jej pamięci lokalnej.
Chcesz wypróbować?
Otwórz PictorX w swojej przeglądarce — do uruchomienia nie jest wymagana żadna instalacja ani karta kredytowa.
Przejdź do edytora