Odcinki
Długość
Wymiar fraktalny
Pozycja

Więcej informacji o krzywych wypełniających przestrzeń

Eksplorator krzywych wypełniających przestrzeń

Linia ma długość, ale nie ma pola, a kwadrat ma pole. Mimo to linię można powyginać tak, żeby przechodziła przez każdą część kwadratu. Zacznij od kilku komórek i jednej zagiętej linii, która przez nie przechodzi; podziel każdą komórkę na mniejsze i poprowadź linię zagięciami przez nie wszystkie; powtórz. Zobacz, jak pisak poziom po poziomie rysuje krzywą Hilberta, krzywą Peana i ich krewne, a potem ustaw pisak w dowolnym miejscu krzywej, aby sprawdzić, który punkt linii trafia do której komórki kwadratu. Krzywa wypełniająca przestrzeń to jedna linia, która odwiedza każdą komórkę siatki; każdy poziom dzieli każdą komórkę na mniejsze i prowadzi linię zagięciami przez nie wszystkie. Naciśnij „Odtwórz”, aby zobaczyć, jak pisak rysuje każdy poziom od początku do końca, albo „Krok”, aby narysować następny poziom. Wybierz krzywą Hilberta, Moore'a lub Peana, porządek Z, flowsnake Gospera albo grot strzały Sierpińskiego. Kliknij lub przeciągnij na rysunku, na kolorowej linii pod nim albo na suwaku „Pisak”, aby przesunąć pisak wzdłuż krzywej: kafelek „Pozycja” podaje numer kroku i komórkę, w której ten krok leży. Kolory biegną wzdłuż linii, więc komórki o zbliżonych kolorach to bliskie sobie kroki.

Jak to działa

  1. Naciśnij „Odtwórz”, aby zobaczyć, jak pisak rysuje każdy poziom od początku do końca, albo „Krok”, aby narysować następny poziom; przeciągnij suwak „Poziom”, aby przeskoczyć do dowolnego poziomu.
  2. Wybierz krzywą Hilberta, Moore'a lub Peana, porządek Z, krzywą Gospera albo grot strzały Sierpińskiego.
  3. Kliknij lub przeciągnij na rysunku, na kolorowej linii pod nim albo na suwaku „Pisak”, aby przesunąć pisak wzdłuż krzywej.
  4. Odczytaj z kafelków liczbę odcinków, długość, wymiar fraktalny i pozycję pisaka.

Linia, która odwiedza każdą komórkę

Krzywa Hilberta poziomu n biegnie przez siatkę 2ⁿ na 2ⁿ komórek, odwiedza każdą komórkę raz i zawsze przechodzi do komórki sąsiedniej. Poziom 1 to pojedyncze zagięcie przez 4 komórki. Każdy następny poziom zastępuje każdą komórkę 4 mniejszymi, a każdy krok małą kopią zagięcia, obróconą tak, żeby końce się połączyły. Linia przez 4ⁿ komórek ma 4ⁿ − 1 kroków i długość równą 2ⁿ − 2⁻ⁿ długości boku kwadratu: z każdym poziomem prawie dokładnie się podwaja, a rysunek zachowuje ten sam rozmiar. Krzywa Peana robi to samo z 9 komórkami na każdą komórkę i zagięciami w kształcie litery S, a krzywa Moore'a łączy cztery krzywe Hilberta w zamkniętą pętlę.

Od osi liczbowej do kwadratu

Kolorowa linia pod rysunkiem to oś liczbowa od 0 do 1, a krzywa to ta sama linia poskładana wewnątrz kwadratu. Przesuń pisak, a kafelek „Pozycja” pokaże, na którym kroku się on znajduje i która to komórka. Na krzywej Hilberta kroki o bliskich numerach leżą zawsze w bliskich komórkach, co widać po kolorach: każdy kolor tworzy jedną zwartą plamę. Dlatego krzywej Hilberta używa się do zapisywania map, obrazów i innych danych dwuwymiarowych w jednowymiarowej pamięci. Porządek Z łatwiej obliczyć, bo współrzędne komórki to po prostu bity numeru kroku rozdawane na przemian, ale skacze: prawie połowa jego kroków nie prowadzi do sąsiedniej komórki.

Krzywe, które wypełniają inne kształty

Krzywa Gospera, czyli flowsnake, zastępuje każdy odcinek siedmioma na siatce trójkątów i wypełnia kształt o fraktalnym wybrzeżu, wyspę Gospera. Jej wymiar wynosi 2, tak jak wymiar krzywych wypełniających kwadrat: log 7 / log √7. Grot strzały Sierpińskiego zastępuje każdy odcinek trzema, o połowę krótszymi. Nigdy nie wypełnia obszaru: zbliża się coraz bardziej do trójkąta Sierpińskiego, a jego wymiar wynosi log 3 / log 2 ≈ 1,585, między linią a powierzchnią.

Często zadawane pytania

Jak linia może wypełnić kwadrat?

Żaden pojedynczy poziom tego nie robi: każdy poziom to zwykła linia, która ma długość, ale nie ma pola. Poziomy jednak się stabilizują. Punkt leżący w określonym ułamku drogi wzdłuż linii przesuwa się z poziomu na poziom coraz mniej, a granicą wszystkich poziomów jest krzywa ciągła, która przechodzi przez każdy punkt kwadratu. Giuseppe Peano udowodnił w 1890 roku, że taka krzywa istnieje, ku zaskoczeniu ówczesnych matematyków.

Czy krzywa odwiedza każdy punkt dokładnie raz?

Każdy poziom odwiedza każdą komórkę swojej siatki dokładnie raz. Krzywa graniczna musi jednak przechodzić przez niektóre punkty kwadratu więcej niż raz: w 1879 roku Eugen Netto udowodnił, że linii nie da się odwzorować na kwadrat w sposób jednocześnie ciągły i różnowartościowy. Krzywa Hilberta przechodzi przez niektóre punkty dwa, trzy lub cztery razy.

Czym różni się krzywa Hilberta od porządku Z?

Jedno i drugie ustawia komórki siatki w jeden długi szereg. Krzywa Hilberta zawsze przechodzi do sąsiedniej komórki, więc komórki bliskie w szeregu są bliskie także w siatce. Porządek Z oblicza się szybciej, przeplatając bity obu współrzędnych, ale prawie połowa jego kroków to skoki, niektóre przez cały kwadrat. Kafelek „Długość” zlicza skoki.

Do czego służą krzywe wypełniające przestrzeń?

Do układania danych dwuwymiarowych w jednowymiarowym porządku, który zachowuje sąsiedztwo. Bazy danych i serwisy mapowe indeksują miejsca wzdłuż krzywej Hilberta lub w porządku Z, programy graficzne przechodzą po pikselach wzdłuż krzywej Hilberta, aby rozproszyć błędy zaokrągleń, a mapy przestrzeni adresowej internetu korzystają z niej, aby pokrewne adresy leżały obok siebie.

Dlaczego grot strzały Sierpińskiego nie wypełnia kwadratu?

Ponieważ zamienia każdy odcinek tylko na trzy kawałki o połowę krótsze; żeby wypełnić obszar, potrzebowałby czterech. Krzywa zbliża się coraz bardziej do trójkąta Sierpińskiego, kształtu, który nie ma pola, a jego wymiar wynosi log 3 / log 2 ≈ 1,585.

Chcesz wypróbować?

Otwórz PictorX w swojej przeglądarce — do uruchomienia nie jest wymagana żadna instalacja ani karta kredytowa.

Przejdź do edytora