- A
- Hashwaarde
- B
- Hashwaarde
| Hashfunctie | Bits | Hashwaarde (A) | Status |
|---|
De lawinetest
De verjaardagsaanval
Hashfuncties uitproberen
Een hashfunctie maakt van elke tekst, van één letter tot een heel boek, een korte vingerafdruk van vaste grootte. Verander één teken en een goede hash geeft een totaal andere vingerafdruk; toch kan niemand hem terugrekenen of twee teksten met dezelfde vingerafdruk vinden. Typ twee berichten die één teken verschillen en vergelijk hun hashwaarden bit voor bit, bekijk dezelfde tekst onder zes hashfuncties van SHA-256 tot een eenvoudige controlesom, meet het lawine-effect over duizend wijzigingen en vind zelf een botsing in een ingekorte hashwaarde. Typ bericht A en kies een hashfunctie. Bericht B begint als A met één teken gewijzigd: vergelijk de twee hashwaarden, met elk omgeklapt bit gemarkeerd in het raster. Druk op ‘Eén teken wijzigen’ voor nog een kleine wijziging, of typ B zelf. De tabel toont A onder elke hashfunctie; klik op een rij om die te gebruiken. Druk op ‘Start de test’ om duizend keer één invoerbit om te klappen en te zien hoeveel bits van de hashwaarde veranderen, en op ‘Zoek een botsing’ om te zien hoe snel twee berichten dezelfde eerste bits in hun hashwaarde hebben.
Hoe het werkt
- Typ bericht A en kies een hashfunctie. Bericht B is A met één teken gewijzigd; hun hashwaarden worden getoond met elk gewijzigd cijfer en elk omgeklapt bit gemarkeerd.
- Druk op ‘Eén teken wijzigen’ voor nog een kleine wijziging, of bewerk B zelf, en klik op een rij van de tabel om te wisselen tussen SHA-256, SHA-512, SHA-1, MD5, CRC-32 en de eenvoudige som.
- Druk op ‘Start de test’ om het lawine-effect te meten, en op ‘Zoek een botsing’ om de verjaardagsaanval op de eerste 8 tot 32 bits van de hashwaarde te zien.
Wat een goede hash kenmerkt
Een cryptografische hash moet snel te berekenen zijn en voor dezelfde invoer altijd dezelfde hashwaarde geven. Daarnaast moet hij een eenrichtingsfunctie zijn: uit een hashwaarde kun je de invoer alleen achterhalen door te raden. Hij moet bestand zijn tegen botsingen: niemand kan twee invoeren met dezelfde hashwaarde vinden. En hij moet het lawine-effect vertonen: verander één bit van de invoer en elk bit van de hashwaarde klapt om met een kans van een half, zodat een kleine wijziging een hashwaarde geeft die er niets mee te maken lijkt te hebben. Bij SHA-256 klapt het wijzigen van de laatste letter van een zin doorgaans ongeveer 128 van de 256 bits om.
Waarom de verjaardagsparadox ertoe doet
In een zaal met 23 mensen zijn er vaker wel dan niet twee die op dezelfde dag jarig zijn, hoewel er 365 dagen zijn. Hashwaarden gedragen zich net zo. Met k bits zijn er 2ᵏ mogelijke waarden, maar twee willekeurige berichten delen al een hashwaarde na ongeveer √(2ᵏ) pogingen, de vierkantswortel. Een hashwaarde van 32 bits valt na zo’n 80.000 berichten, hier een fractie van een seconde. Daarom heeft een hashwaarde twee keer zoveel bits nodig als de beveiliging die hij moet bieden: SHA-256 biedt 128 bits bescherming tegen botsingen, terwijl MD5, met 128 bits en zwakke plekken in het ontwerp, gebroken is.
Veelgestelde vragen
Waarom verandert één teken de hele hashwaarde?
Omdat een hash elk invoerbit vele keren door elk uitvoerbit mengt. SHA-256 voert 64 rondes van verschuivingen, optellingen en logische bewerkingen uit op zijn toestand; na een paar rondes heeft een wijziging in één invoerbit zich over de hele toestand verspreid. Het resultaat ziet er willekeurig uit: gemiddeld klapt de helft van de bits om, en welke is niet te voorspellen. De eenvoudige som in de app mengt niet zo, en daarom verandert één gewijzigde letter er maar een of twee bits van.
Kun je een hash terugrekenen?
Nee. Een hashwaarde heeft een vaste grootte, dus talloze invoeren delen elke hashwaarde, en een goede hash geeft geen enkele aanwijzing welke gebruikt is. De enige weg terug is invoeren raden en hashwaarden vergelijken. Dat werkt bij korte of veelvoorkomende invoer, en daarom worden wachtwoorden opgeslagen met een trage, gezouten wachtwoordhash zoals bcrypt of Argon2 in plaats van een gewone SHA-256.
Waarom heten MD5 en SHA-1 gebroken?
Omdat onderzoekers manieren vonden om botsingen veel sneller te maken dan met de verjaardagsaanval: twee verschillende invoeren met dezelfde hashwaarde. Voor MD5 werd dat in 2004 aangetoond en tegenwoordig lukt het in seconden op een laptop; voor SHA-1 publiceerden Google en CWI Amsterdam in 2017 twee verschillende PDF-bestanden met dezelfde hashwaarde. Geen van beide hoort nog gebruikt te worden voor handtekeningen of certificaten. SHA-256 en SHA-512 hebben geen bekende zwakte van dit soort.
Wat is het verschil tussen een controlesom en een cryptografische hash?
Een controlesom zoals CRC-32 is gemaakt om toevallige fouten op te sporen, zoals een omgeklapt bit in een download of op een schijf, en dat doet hij heel goed. Maar hij is makkelijk terug te rekenen, dus iedereen kan een bestand wijzigen en zo aanpassen dat de controlesom gelijk blijft. Een cryptografische hash is gemaakt om ook een bewuste aanvaller te weerstaan.
Wordt mijn tekst ergens naartoe gestuurd?
Nee. Elke hashwaarde wordt in je browser berekend door de eigen code van de app, en je berichten blijven in de lokale opslag van deze browser.
Klaar om het te proberen?
Open PictorX in je browser - geen installatie, geen creditcard nodig om te starten.
Ga naar Editor